yeditepeseckileri

CANIM İSTANBUL* (NFK)

Ruhumu eritip kalıpta dondurmuşlar ,

Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.

İçimde tüten bir şey,hava,renk,edâ,iklim

O benim zaman mekân aşıp geçmiş sevgilim

Çiçeği altın yaldız,suyu telli pulludur;

Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.

Denizle toprak,yalnız onda ermiş visale;

Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.

İstanbul benim canım;

 Vatanım da vatanım…

İstanbul,İstanbul…

Tarihin gözleri var,surlarda delik ,delik;

Servi, endamlı servi, ahirete perdelik…

Bulutta şaha kalkmış Fatih’ten kalma kır at;

Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat …

Şehadet parmağıdır göğe doğru minare;

Her nakışta o mânâ: Öleceğiz ne çare?

Hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet,

Beyoğlu tepinirken ağlar Karacaahmet …

O mânâyı bul da bul!

İlle İstanbul’da bul!

İstanbul,İstanbul…

Boğaz, gümüş bir mangal,kaynatır serinliği;

Çamlıca’da yerdedir göklerin derinliği.

Oynak sular yalının alt katına misafir;

Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir.

Her akşam camlarında yangın çıkan Üsküdar,

Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar…

Bir ses bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi?

Cumbalı odalarda inletir “Kâtibim”i…

Kadını keskin bıçak,

Taze kan gibi sıcak.

İstanbul,İstanbul… 

Yeditepe üstünde zaman bir gergef işler!

Yedi renk,yedi sesten sayısız belirişler…

Eyüp öksüz,Kadıköy süslü,Moda kurumlu,

Adada rüzgar, uçan eteklerden sorumlu.

Her şafak Hisârlarda oklar çıkar yayından

Hâlâ çığlıklar gelir Topkapı Sarayı’ndan.

Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar; 

Güleni şöyle dursun, ağlayanı bahtiyar…

Gecesi sümbül kokan

Türkçesi bülbül kokan

İstanbul,İstanbul…

 —————————-

 *1.NFK ve F.Çakmak Kabirlerine ziyaretler anısına…(İlk gezilerde 1998,1999, Pınar Coşkun ve İnci Yıldız okumuşlardı).. 2.Bilgisayar laboratuarı Açılışı ve Mezunlar Toplantısı’nda Songül Köseoğlu’nun apayrı nefâsette  okuyuşu anısına (2004)…

Yorumlar