hayat
solgundu güneş
sessizdi yağmur
ve her yürek yalnızdı kafesinde
yediyordu zaman hayatı
anlaşılmak istiyordu hayat
zamanın derin bir köşesinde
izin verse bu acımasız kargaşa
ve her yürek ağlayabilse haline
hüzünlere eş bir çığlık kopsa
umut kavuşsa eşsiz güneşine
Tarih: 5 Mart 2007 | Kategori: ceren aydemir
Yorum: Yok
Yorum yazın