Gülşen Mutlu BIRAKMIYORLAR
Pişmanım anam doğduğum güne,
Mutlu olmak hakkım olsa bile.
Bir zalim düşürdü beni bu hale,
Pişmanım anam bırakmıyorlar.
İster miydim soğukta dağda yatmayı,
Anaların yüreğinde taş yakmayı.
Veren Allah korusun bu silahı,
Pişmanım anam bırakmıyorlar.
Dost bildiklerim pusuda yatıyor,
Kaçmaya kalksam namlu dikiyorlar.
Her gece bir zalim nöbet tutuyor.
Pişmanım anam bırakmıyorlar.
Bir zalim alnıdan vurdum diyor.
Dönenin sonu ölümdür diyor.
Ne kadar pişman olursan ol diyor.
Pişmanım anam bırakmıyorlar.
Her gün biraz daha azalıyorlar.
Çoğu pişman söyleniyorlar.
Ölüm soğuktur diyorlar.
Pişmanım anam bırakmıyorlar.
Bir gün duyulur ölüm haberim.
Etrafa saçılır kanlı bedenim.
İbret olsun benim kaderim.
Pişmanım anam bırakmıyorlar.
Sana sözüm ağlama anam.
Bırak derdime kendim yanam.
Sevdiğim o yare selam söyleyin.
Pişmanım anam bırakmıyorlar.
GÜLŞEN MUTLU 6/C - 2004 1318
Tarih: 16 Şubat 2007 | Kategori: Gülşen Mutlu
Yorum: Yok
Yorum yazın